|
Kanun No: 5188 Kabul Tarihi:
10.06.2004
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1. —
Bu Kanunun amacı, kamu güvenliğini tamamlayıcı mahiyetteki özel
güvenlik hizmetlerinin yerine getirilmesine ilişkin esas ve
usulleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2. —
Bu Kanun, özel güvenlik izninin verilmesine, bu hizmeti yerine
getirecek kişi ve kuruluşların ruhsatlandırılmasına ve
denetlenmesine ilişkin hususları kapsar.
Özel güvenlik
izni
MADDE 3. —
Kişilerin silahlı personel tarafından korunması, kurum ve
kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi kurulması veya
güvenlik hizmetinin şirketlere gördürülmesi özel güvenlik
komisyonunun kararı üzerine valinin iznine bağlıdır. Toplantı,
konser, sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde; para veya
değerli eşya nakli gibi geçici veya acil hallerde, komisyon
kararı aranmaksızın, vali tarafından özel güvenlik izni
verilebilir.
Kişi ve
kuruluşların talebi üzerine, koruma ve güvenlik ihtiyacı dikkate
alınarak, güvenlik hizmetinin istihdam edilecek personel eliyle
sağlanmasına, kurum ve kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik
birimi kurulmasına ya da bu hizmetin güvenlik şirketlerine
gördürülmesine izin verilir. Bir kuruluş bünyesinde özel
güvenlik birimi kurulmuş olması, ihtiyaç duyulduğunda ayrıca
güvenlik şirketlerine hizmet gördürülmesine mani değildir.
Komisyon, koruma
ve güvenlik hizmetini yerine getirecek personelin,
bulundurulabilecek veya taşınabilecek silah ve teçhizatın azamî
miktarını ve niteliğini, gerekli hallerde diğer fizikî ve aletli
güvenlik tedbirlerini belirlemeye yetkilidir. Havalimanı ve
liman gibi yerlerde alınacak güvenlik tedbirlerine ilişkin
uluslararası yükümlülükler saklıdır.
Geçici haller
dışındaki özel güvenlik uygulaması, en az bir ay önce
başvurulması şartıyla komisyonun kararı ve valinin onayı ile
sona erdirilebilir.
Özel güvenlik
komisyonu
MADDE 4. —
Özel güvenlik komisyonu, bu Kanunda belirtilen özel güvenlikle
ilgili kararları almak üzere valinin görevlendireceği bir vali
yardımcısının başkanlığında, il emniyet müdürlüğü, il jandarma
komutanlığı, ticaret odası başkanlığı, sanayi odası başkanlığı
temsilcisinden oluşur. Sanayi odasının bulunmadığı illerde
komisyona ticaret ve sanayi odası başkanlığının temsilcisi
katılır. Özel güvenlik izni verilmesi ya da bu uygulamanın
kaldırılması için başvuran kişi ya da kuruluşun temsilcisi
ilgili komisyon toplantısına üye olarak katılır. Komisyon,
kararlarını oy çokluğu ile alır; oyların eşitliği halinde
başkanın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır; çekimser oy
kullanılamaz.
Özel güvenlik
şirketleri
MADDE 5. —
Şirketlerin özel güvenlik alanında faaliyette bulunması İçişleri
Bakanlığının iznine tâbidir. Faaliyet izni verilebilmesi için
şirket hisselerinin nama yazılı olması ve faaliyet alanının
münhasıran koruma ve güvenlik hizmeti olması zorunludur. Özel
güvenlik şirketleri, şubelerini bir ay içinde Bakanlığa ve
ilgili valiliğe yazılı olarak; hisse devirlerini bir ay içinde
Bakanlığa bildirirler.
Yabancı kişilerin
özel güvenlik şirketi kurabilmesi ve yabancı şirketlerin
Türkiye'de özel güvenlik hizmeti verebilmesi mütekabiliyet
esasına tâbidir.
Özel güvenlik
şirketlerinin kurucu ve yöneticilerinde bu Kanunun 10 uncu
maddesinin (a) ve (d) bentlerinde belirtilen şartlar aranır.
Yöneticilerin ayrıca dört yıllık yüksek okul mezunu olmaları,
Kanunun 10 uncu maddesinin (e) bendinde belirtilen şartı
taşımaları ve 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik temel
eğitimini başarıyla tamamlamış olmaları gerekir.
Kurucu ve
yöneticilerde aranan şartların kaybedilmesi halinde iki ay
içinde eksiklik giderilmediği veya bu kurucu ve yöneticiler
değiştirilmediği takdirde faaliyet izni iptal edilir.
Bu şirketler
tarafından üçüncü kişi, kurum ve kuruluşlara sağlanacak koruma
ve güvenlik hizmetleri, hizmetin başlamasından en geç bir hafta
önce ilgili valiliğe yazılı olarak bildirilir. Acil ve geçici
nitelikteki koruma ve güvenlik hizmetlerinde süre kaydı aranmaz.
Ek önlemler
MADDE 6. —
Mülkî idare amirleri havalimanı, liman, gümrük, gar ve istasyon
gibi yerler ile spor müsabakalarının, sahne gösterilerinin ve
benzeri etkinliklerin yapıldığı yerlerdeki özel güvenlik
tedbirlerini denetlemeye ve kamu güvenliğinin gerektirdiği
hallerde ek önlemler aldırmaya yetkilidir.
Kamu güvenliğinin
sağlanması yönünden 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile vali ve
kaymakamlara verilen yetkiler saklıdır. Bu yetkilerin
kullanılması durumunda özel güvenlik birimi ve özel güvenlik
personeli mülkî idare amirinin ve genel kolluk amirinin
emirlerini yerine getirmek zorundadır.
İKİNCİ BÖLÜM
Özel Güvenlik
Görevlileri
Özel güvenlik
görevlilerinin yetkileri
MADDE 7. —
Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri şunlardır:
a) Koruma ve
güvenliğini sağladıkları alanlara girmek isteyenleri duyarlı
kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle arama,
eşyaları X-ray cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden
geçirme.
b) Toplantı,
konser, spor müsabakası, sahne gösterileri ve benzeri
etkinlikler ile cenaze ve düğün törenlerinde kimlik sorma,
duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle
arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri güvenlik
sistemlerinden geçirme.
c) 1412 sayılı
Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 127 nci maddesine göre
yakalama ve yakalama nedeniyle orantılı arama.
d) Görev alanında,
haklarında yakalama, tutuklama veya mahkûmiyet kararı bulunan
kişileri yakalama ve arama.
e) Yangın, deprem
gibi tabiî afet durumlarında ve imdat istenmesi halinde görev
alanındaki işyeri ve konutlara girme.
f) Hava meydanı,
liman, gar, istasyon ve terminal gibi toplu ulaşım tesislerinde
kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini
dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri
güvenlik sistemlerinden geçirme.
g) Genel kolluk
kuvvetlerine derhal bildirmek şartıyla, aramalar sırasında suç
teşkil eden veya delil olabilecek ya da suç teşkil etmemekle
birlikte tehlike doğurabilecek eşyayı emanete alma.
h) Terk edilmiş ve
bulunmuş eşyayı emanete alma.
ı) Kişinin vücudu
veya sağlığı bakımından mevcut bir tehlikeden korunması amacıyla
yakalama.
j) Olay yerini ve
delilleri koruma, bu amaçla Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun
157 nci maddesine göre yakalama.
k) Türk Medeni
Kanununun 981 inci maddesine, Borçlar Kanununun 52 nci
maddesine, Türk Ceza Kanununun 49 uncu maddesinin birinci
fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerine göre zor kullanma.
Silah
bulundurma ve taşıma yetkisi
MADDE 8. —
Hangi koruma ve güvenlik hizmeti için ne miktar ve özellikte
ateşli silah bulundurulabileceği komisyon tarafından belirlenir.
Ancak eğitim ve
öğretim kurumlarında, sağlık tesislerinde, talih oyunları
işletmelerinde, içkili yerlerde silahlı özel güvenlik görevlisi
çalıştırılmasına izin verilmez. Özel güvenlik görevlileri, özel
toplantılarda, spor müsabakalarında, sahne gösterileri ve
benzeri etkinliklerde silahlı olarak görev yapamazlar.
Koruma ve güvenlik
hizmetinde kullanılacak silah ve teçhizat, ilgili kişi veya
kuruluş tarafından temin edilir. Özel güvenlik şirketleri ateşli
silah alamaz ve bulunduramazlar. Ancak özel güvenlik
şirketlerine, para ve değerli eşya nakli, geçici süreli koruma
ve güvenlik hizmetlerinde kullanılmak üzere, özel güvenlik
eğitimi veren kurumlara, silah eğitiminde kullanılmak üzere,
komisyonun kararı ve valinin onayı ile silah alma, kullanma ve
taşıma izni verilebilir.
Görev alanı
MADDE 9. —
Bu görevliler 7 nci maddede sayılan yetkileri sadece görevli
oldukları süre içinde ve görev alanlarında kullanabilirler.
Özel güvenlik
görevlileri silahlarını görev alanı dışına çıkaramazlar.
İşlenmiş bir suçun sanığı veya suç işleyeceğinden kuvvetle şüphe
edilen kişinin takibi, dışarıdan yapılan saldırılara karşı
tedbir alınması, para ve değerli eşya nakli, kişi koruma ve
cenaze töreni gibi güzergâh ifade eden durumlarda güzergâh boyu
görev alanı sayılır. Görev alanı, zorunlu hallerde Komisyon
kararıyla genişletilebilir.
Zor kullanma ve
yakalama yetkilerinin kullanılmasını gerektiren olaylar en seri
vasıtayla yetkili genel kolluğa bildirilir; yakalanan kişi ve
zapt edilen eşya genel kolluğa teslim edilir.
Özel güvenlik
görevlilerinde aranacak şartlar
MADDE 10. —
Özel güvenlik görevlilerinde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye
Cumhuriyeti vatandaşı olmak.
b) En az lise veya
dengi okul mezunu olmak.
c) 18 yaşını
doldurmuş olmak.
d) Taksirli suçlar
hariç olmak üzere, ağır hapis veya altı aydan fazla hapis
veyahut affa uğramış olsa bile Devletin şahsiyetine karşı
işlenen suçlarla, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık,
dolandırıcılık, emniyeti suiistimal, sahtecilik, hileli iflas
veya istimal ve istihlak kaçakçılığı hariç kaçakçılık, resmi
ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarını açığa
vurma, laf atma, sarkıntılık, ırza tasallut, ırza geçme, kız,
kadın veya çocuk kaçırma ve alıkoyma, fuhşa teşvik, fuhuş için
aracılık, uyuşturucu madde kullanma, uyuşturucu madde
kaçakçılığı suçlarından dolayı hükümlü bulunmamak.
e) Kamu
haklarından yasaklı olmamak.
f) Görevin
yapılmasına engel olabilecek vücut ve akıl hastalığı ile özürlü
bulunmamak.
g) 14 üncü maddede
belirtilen özel güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış
olmak.
Çalışma izni
MADDE 11. —
Özel güvenlik görevlisi olarak istihdam edilecekler ile özel
güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi verecek
kurumlarda yönetici olarak çalışacaklar hakkında valilikçe
güvenlik soruşturması yapılır. Soruşturma sonucu olumlu
olanlara, bu Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik
temel eğitimini başarıyla bitirmiş olmak şartıyla, valilikçe beş
yıl süreli çalışma izni verilir. Ateşli silah taşımayacak özel
güvenlik görevlileri hakkında sadece arşiv araştırması yapılır.
Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması bir ay içinde
tamamlanır.
Göreve başlayan
özel güvenlik görevlileri işveren tarafından onbeş gün içinde
valiliğe bildirilir.
Çalışma izninin
yenilenebilmesi için, güvenlik soruşturmasının olumlu olması ve
Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik yenileme
eğitiminin başarıyla tamamlanmış olması zorunludur.
Özel güvenlik
görevlilerinde aranan şartlardan herhangi birisinin kaybedilmesi
halinde çalışma izni iptal edilir.
Genel kolluk
kuvvetinden emekli olanlar ile en az beş yıl fiilen bu görevde
çalıştıktan sonra kendi istekleriyle görevinden ayrılmış
olanlarda, görevlerinden ayrıldıkları tarihten itibaren beş yıl
süreyle özel güvenlik temel eğitimi şartı aranmaz.
Kimlik
MADDE 12. —
Özel güvenlik görevlilerine valilikçe kimlik kartı verilir.
Kimlik kartında görevlinin adı ve soyadı ile silahlı ya da
silahsız olduğu belirtilir.
Kimlik kartı görev
alanı ve süresi içerisinde herkes tarafından görülebilecek
şekilde yakaya takılır. Üzerinde kimlik kartı olmayan özel
güvenlik görevlileri Kanunun 7 nci maddesinde sayılan yetkileri
kullanamazlar.
Herhangi bir
sebeple görevinden ayrılan özel güvenlik görevlileri işveren
tarafından onbeş gün içinde valiliğe bildirilir.
Kıyafet
MADDE 13. —
Özel güvenlik görevlileri görev alanı içinde ve süresince
üniforma giyerler. Görevin ve işyerinin özelliği nedeniyle
gerekli görülen hallerde sivil kıyafetle görev yapılmasına
komisyon izin verebilir.
Eğitim
MADDE 14. —
Özel güvenlik temel eğitimi teorik ve pratik eğitim ile silah
eğitiminden oluşmak üzere yüzyirmi ders saatinden; yenileme
eğitimi altmış ders saatinden az olmamak üzere düzenlenir. Halen
bünyesinde güvenlik fakültesi veya meslek yüksek okulu bulunan
ve bünyesinde güvenlik bölümleri (fakülte veya meslek yüksek
okulu) açabilecek olan üniversitelerin bu bölümlerinden mezun
olanlarda beş yıl süreyle silah eğitimi hariç özel güvenlik
temel eğitimi şartı aranmaz.
Özel güvenlik
eğitimi ücreti karşılığında İçişleri Bakanlığınca verilebileceği
gibi, Bakanlığın izni ile özel eğitim kurumlarınca da
verilebilir. Özel güvenlik eğitimi verecek kurumların kurucu ve
yöneticilerinde 5 inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen
şartlar aranır.
Özel güvenlik
eğitiminin niteliği, müfredatı, eğiticilerde ve eğitim
merkezlerinde aranacak şartlar ile eğitim sonucu yeterliliğin
belirlenmesine ilişkin esas ve usuller yönetmelikle düzenlenir.
Tazminat
MADDE 15. —
Bu Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken yaralanan,
sakatlanan özel güvenlik görevlilerine veya ölen özel güvenlik
görevlisinin kanunî mirasçılarına, iş sözleşmesinde veya toplu
iş sözleşmesinde belirlenen miktar ve esaslar çerçevesinde
tazminat ödenir. Ancak, genel hükümlere göre daha yüksek
miktarda tazminat ödenmesine mahkemelerce hükmedilmesi halinde,
iş sözleşmesine veya toplu iş sözleşmesine dayanılarak ödenen
tutarlar mahsup edilir.
Birinci fıkra
hükümleri gereğince ödenecek tazminat, 4857 sayılı İş Kanunu
kapsamında ödenmesi gerekecek diğer tazminatlarla
ilişkilendirilmez.
Kamu kurum ve
kuruluşlarında bu Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken
yaralanan, sakatlanan özel güvenlik görevlilerine veya ölen özel
güvenlik görevlilerinin kanunî mirasçılarına; iş sözleşmesi,
toplu iş sözleşmesi veya 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık
Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinde belirtilen tazminat
miktarlarından hangisi yüksek ise o miktar ödenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yasaklar ve Ceza
Hükümleri
Görev dışında
çalıştırma yasağı
MADDE 16. —
Özel güvenlik personeli, Kanunda belirtilen koruma ve güvenlik
hizmetleri dışında başka bir işte çalıştırılamaz.
Grev yasağı
MADDE 17. —
Özel güvenlik personeli greve katılamaz.
Görevden
uzaklaştırma yasağı
MADDE 18. —
Özel güvenlik görevlileri lokavt dolayısıyla işten
uzaklaştırılamaz.
Adlî suçlar ve
cezalar
MADDE 19. —
Bu Kanunda öngörülen adlî suçlar ve cezalar şunlardır:
a) Bu Kanunun 3
üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik iznini almadan özel
güvenlik görevlisi istihdam eden kişilere veya kuruluşların
yöneticilerine altı aya kadar hapis ve altımilyar lira ağır para
cezası verilir.
b) Bu Kanunun 5
inci maddesinde belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik
faaliyetinde bulunan şirketlerin kurucu ve yöneticilerine, bu
Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik
birimi oluşturan kurum ve kuruluşların yöneticilerine, bu
Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik
eğitimi veren kurum ve kuruluşların yöneticilerine bir yıla
kadar hapis ve yirmimilyar lira ağır para cezası verilir. Bu
şekilde cezalandırılan kişiler, özel güvenlik şirketlerinde ve
özel güvenlik eğitimi veren kurumlarda kurucu ve yönetici
olamazlar.
c) Bu Kanunun 11
inci maddesine göre çalışma izni verilmeyen kişileri özel
güvenlik görevlisi olarak istihdam eden kişi, kurum, kuruluş
veya şirketlere, çalıştırdıkları her kişi için üçmilyar lira
ağır para cezası verilir. Bu kişiler silahlı olarak
çalıştırılmış ise altı aya kadar hapis ve çalıştırılan her kişi
için altımilyar lira ağır para cezası verilir.
d) Bu Kanunun 21
inci maddesinde belirtilen özel güvenlik malî sorumluluk
sigortasını yaptırmadan özel güvenlik görevlisi istihdam eden
kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine istihdam
ettikleri her kişi için üçmilyar lira ağır para cezası verilir.
e) Bu Kanunda
belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik hizmeti veya
özel güvenlik eğitimi verdiğini ilân eden veya reklam yapan
kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine altı aya
kadar hapis ve onmilyar lira ağır para cezası verilir.
İdarî
suçlar ve cezalar
MADDE 20. —
Bu Kanunda öngörülen idarî suç ve para cezaları şunlardır:
a) Diğer kişi,
kurum ve kuruluşlara sağlanacak özel güvenlik hizmetini 5 inci
maddede belirtilen süre içinde ilgili valiliğe bildirmeyen özel
güvenlik şirketlerine her bildirim için birmilyar lira idarî
para cezası verilir.
b) 6 ncı madde
uyarınca mülkî idare amirlerince istenen ilave tedbirleri
almayan kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
c) 17 nci maddede
belirtilen grev yasağına uymayan, ateşli silahını bu Kanuna
aykırı veya görev alanı dışında kullanan veya özel güvenlik
kimlik kartını başkasına kullandıran özel güvenlik görevlisine
birmilyar lira idarî para cezası verilir ve bu kişilerin çalışma
izni iptal edilir. Bu kişiler bir daha özel güvenlik görevlisi
olamazlar.
d) 22 nci madde
gereğince tespit edilip giderilmesi istenen eksiklikleri
gidermeyen kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
e) Özel güvenlik
görevlisini koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte
çalıştıran kişi, kurum ve kuruluşlara her eylemleri için
birmilyar lira idarî para cezası verilir.
f) 11 inci
maddenin ikinci fıkrası ile 12 nci maddenin üçüncü fıkrasında
belirtilen bildirimleri süresinde yerine getirmeyenlere
birmilyar lira idarî para cezası verilir.
Bu maddede
öngörülen idarî para cezaları o yerin en büyük mülkî amiri
tarafından verilir. Verilen para cezalarına dair kararlar
ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ
edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi
gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz,
verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz. İtiraz, zaruret
görülmeyen hâllerde, evrak üzerinden inceleme yapılarak en kısa
sürede sonuçlandırılır. İtiraz üzerine verilen kararlara karşı
bölge idare mahkemesine başvurulabilir. Bölge idare mahkemesinin
verdiği kararlar kesindir. Bu Kanuna göre verilen idarî para
cezaları, ilgili valilik veya kaymakamlığın bildirimi üzerine
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun
hükümlerine göre Maliye Bakanlığınca tahsil olunur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Özel güvenlik
malî sorumluluk sigortası
MADDE 21. —
Özel hukuk kişileri ve özel güvenlik şirketleri, istihdam
ettikleri özel güvenlik görevlilerinin üçüncü kişilere
verecekleri zararların tazmini amacıyla özel güvenlik malî
sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır. Özel güvenlik malî
sorumluluk sigortasına ilişkin esas ve usuller Hazine
Müsteşarlığınca belirlenir.
Bu maddede
öngörülen özel güvenlik malî sorumluluk sigortası, Türkiye’de
ilgili branşta çalışmaya yetkili olan sigorta şirketleri
tarafından yapılır. Bu sigorta şirketleri özel güvenlik malî
sorumluluk sigortasını yapmakla yükümlüdürler. Bu yükümlülüğe
uymayan sigorta şirketlerine Hazine Müsteşarlığınca sekizmilyar
lira idarî para cezası verilir. Bu para cezasının tahsilinde ve
cezaya itiraz usulünde 20 nci maddenin ikinci fıkrası hükümleri
uygulanır.
Denetim
MADDE 22. —
İçişleri Bakanlığı ve valilikler özel güvenlik hizmetleri
kapsamında, özel güvenlik birimlerini, özel güvenlik
şirketlerini ve özel güvenlik eğitimi veren kurumları
denetlemeye yetkilidir. Denetimin mahiyeti, kapsamı, usul ve
esasları yönetmelikle belirlenir.
Denetim sonucu
tespit edilen eksikliklerin ilgili kişi, kurum, kuruluş ve
şirketlerce verilen süre içinde giderilmesi zorunludur.
Amacı dışında
faaliyet gösterdiği veya suç kaynağına dönüştüğü tespit edilen
şirketlerin ve özel eğitim kurumlarının faaliyet izni iptal
edilir. Bu şekilde faaliyet izni iptal edilen şirketlerin veya
kurumların, kurucu ve yöneticileri, özel güvenlik şirketlerinde
ve özel güvenlik eğitimi veren kurumlarda kurucu ve yönetici
olamazlar.
Ceza uygulaması
MADDE 23. —
Özel güvenlik görevlileri Türk Ceza Kanununun uygulanmasında
memur sayılır.
Bunlara karşı
görevleri sebebiyle suç işleyenler Devlet memurları aleyhine suç
işlemiş gibi cezalandırılır.
Ruhsat harcı
MADDE 24. —
Özel güvenlik şirketlerine ve özel güvenlik eğitimi verecek
kurumlara faaliyet izni verilmesi için onmilyar lira, özel
güvenlik görevlilerine çalışma izni verilmesi için ikiyüzmilyon
lira ruhsat harcı alınır ve bu harç mal sandığına yatırılır.
Yeniden
değerleme oranının uygulanması
MADDE 25. —
Bu Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen ağır para cezaları, 20
nci maddesinde belirtilen idarî para cezaları, 21 inci
maddesinde belirtilen idarî para cezası, 24 üncü maddesinde
belirtilen ruhsat harçlarına ilişkin miktarlar her yıl 213
sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme
oranına göre artırılır.
Yönetmelik
MADDE 26. —
Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin yönetmelik, İçişleri
Bakanlığınca bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde
çıkarılır.
Yürürlükten
kaldırılan kanun
MADDE 27. —
22.7.1981 tarihli ve 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların
Korunması ve Güvenliklerinin Sağlanması Hakkında Kanun
yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1.
— Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte 2495 sayılı Kanuna
göre kurulmuş olan özel güvenlik teşkilâtlarına özel güvenlik
izni, özel güvenlik görevlilerine de beş yıl süreyle çalışma
izni verilmiş sayılır.
Yürürlük
MADDE 28. —
Bu Kanunun 19 ve 20 nci maddeleri Kanunun yayımı tarihinden
itibaren dokuz ay sonra, diğer maddeleri yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29. —
Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. |
